Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 72 หน้าที่ 352

เล่ม มมร. 72 หน้า 352 ข้อ 134
วังคีสเถราปทานที่ ๔ (๕๔๔) ว่าด้วยบุพจริยาของพระวังคีสเถระ [๑๓๔] ในกัปที่แสนแต่ภัทรกัปนี้ พระ- พิชิตมารพระนามว่าปทุมุตตระ ผู้มีจักษุในธรรม ทั้งปวง ทรงเป็นผู้นำ ได้เสด็จอุบัติขึ้นแล้ว พระ- ศาสนาของพระองค์ วิจิตรไปด้วยพระอรหันต์ ทั้งหลายเหมือนคลื่นในสาคร และเหมือนดาวใน ท้องฟ้า พระพิชิตมารผู้สูงสุด อันมนุษย์พร้อม ทั้งทวยเทพ อสูรและนาคห้อมล้อม ในท่ามกลาง หมู่ชนซึ่งเกลื่อนกล่นไปด้วยสมณะและพราหมณ์ พระพิชิตมารผู้ถึงที่สุดโลก ทรงทำโลก ทั้งหลายให้ยินดีด้วยพระรัศมี พระองค์ยังดอก ปทุม คือเวไนยสัตว์ให้ชื่นบานด้วยพระดำรัส ทรง สมบูรณ์ด้วยเวสารัชชธรรม ๔ เป็นอุดมบุรุษ และ ความกลัวแลความยินดีให้เด็ดขาด ทรงถึงธรรม อันเกษม องอาจกล้าหาญ พระผู้เลิศในโลกทรงปฏิภาณซึ่งฐานะของ ผู้เป็นโจกอันประเสริฐและพุทธภูมิทั้งสิ้น ไม่มี ใครจะทักท้วงได้ในฐานะไหน ๆ
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka