พระไตรปิฎก

ผู้มีปัญญาไม่ควรคำนึงถึงสิ่งที่ล่วงไปแล้ว ไม่ควรมุ่งหวังสิ่งที่ยังมาไม่ถึง สิ่งใด ที่ล่วงไป แล้ว สิ่งนั้น ก็ละไปแล้ว และสิ่งใดที่ยังมาไม่ ถึง สิ่งนั้นก็ยังไม่ถึง ก็บุคคลได้เห็นแจ้งธรรมที่เกิดขึ้นเฉพาะ หน้า ในที่นั้น ๆ ไม่ง่อนแง่น ไม่คลอนแคลน บุคคลนั้นมาร้องแจ้งธรรมนั้นแล้ว ควรเจริญธรรม นั้นไว้เนือง ๆ ความเพียร ควรทำเสียในวันนี้แหละ เพราะใครเล่า จะพึงรู้ว่าความตายจะมีในวันพรุ่งนี้ การผัดเพี้ยนกับพระยามัจจุราชผู้มีเสนาใหญ่นั้น ย่อมไม่มีเลย มุนีผู้สงบระงับ ย่อมกล่าวสรรเสริญ บุคคลผู้มีธรรมเป็นเครื่องอยู่ มีความเพียรเผากิเลส ไม่เกียจคร้านทั้งกลางวันและกลางคืนอย่างนี้นั้น แลว่า ผู้มีราตรีเดียวเจริญ ดังนี้แล้วได้บรรลุ อรหัต เราเผากิเลสทั้งหลายแล้ว . . . คำสอน ของพระพุทธเจ้าเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้. ทราบว่า ท่านพระโลมสติยเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วย ประการฉะนี้แล. จบโลมสติยเถราปทาน