Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 72 หน้าที่ 398

เล่ม มมร. 72 หน้า 398 ข้อ 138
ถวายบังคมพระบาททั้งสองของพระองค์ ก็ใน ครั้งพระองค์ประสูติ แผ่นดินไหว หม่อมฉันก็ ได้ถวายบังคม และครั้งที่เงาไม้หว้าไม่เอนเอียง หม่อมฉันก็ได้ถวายบังคมพระองค์ ครั้งนั้น เราเห็นพุทธนุภาพนั้นแล้ว เป็นผู้อัศจรรย์ใจจึงได้บรรพชา เป็นคนบูชา มารดา จึงได้อาศัยอยู่ในพระนครกบิลพัสดุ์นั่น เอง ครั้งนั้น จันทนเทพบุตรได้เข้ามาหาเรา แล้ว ถามถึงนัยแห่งผู้มีราตรีเดียวเจริญทั้งย่อและ พิสดาร ครั้งนั้น เราอันจันทนเทพบุตรตักเตือน แล้วเข้าไปเฝ้าพระศาสดาผู้นำของนรชน ได้สดับ ภัทเทกรัตตสูตร เป็นผู้สลดใจ รักใคร่ป่า ได้บอกลามารดาว่า จักอยู่ในป่าแต่ผู้เดียว เมื่อถูกมารดาท่านปรามว่า ท่านเป็นคนละเอียด อ่อน เราได้ตอบว่า เราจักทำหญ้าคา หญ้าเลา แฝก หญ้าปล้อง หญ้ามุงกระต่าย ให้แหลก ละเอียดทั้งหมดด้วยอก พอกพูนวิเวก ครั้งนั้น เราได้เข้าป่า นึกถึงคำสอนของ พระพิชิตมาร คือ ภัทเทกรัตตสูตร ได้บรรลุ พระอรหัตแล้ว
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka