Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 72 หน้าที่ 403

เล่ม มมร. 72 หน้า 403 ข้อ 139
เมื่อเราเข้าไปจับอยู่แทบเท้าของท่านผู้นั่ง อยู่ในอาศรม ณ ครั้งนั้น บางครั้งท่านก็ให้เหยื่อ บางครั้งท่านก็แสดงธรรมเทศนา ครั้งนั้น เราเข้าไปหาท่านผู้เป็นโอรส ของพระพิชิตมารด้วยความรักอันไพบูลย์ จุติจาก อัตภาพนั้นแล้วได้ไปสวรรค์ ปานดังจากที่อยู่ แล้วกลับไปเรือนของตัว ฉะนั้น เราจุติจากสวรรค์แล้ว เกิดในมนุษย์ด้วย บุญกรรม ได้ละทิ้งเรือนออกบวชโดยมาก เรา เป็นสมณะ ดาบส พราหมณ์ ปริพาชกอยู่ในป่า กว่าร้อยชาติ ก็ในภพสุดท้ายในบัดนี้เราหยั่งลงสู่ครรภ์ ภรรยาของพราหมณ์วัจฉโคตร ในพระนครกบิล- พัสดุ์ อันน่ารื่นรมย์ เมื่อเรายังอยู่ในครรภ์ของมารดา มารดา ของเราแพ้ท้องในเวลาที่เราใกล้จะคลอด ท่านตัด สินใจเพื่อจะอยู่ในป่า จากนั้น มารดาของเราได้คลอดเราภายใน ป่าอันน่ารื่นรมย์ เมื่อเราออกจากครรภ์มารดา ชนทั้งหลายเอาผ้ากาสวะรองรับเรา ในขณะนั้น พระสิทธัตถราชกุมารผู้เป็น ธงชัยของสักยวงศ์ ก็ประสูติ เราเป็นสหายรัก สนิทชิดชอบของพระองค์
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka