พระไตรปิฎก

ในกาลต่อมา พระวัชชีปุตตเถระเกิดความโสมนัสใจ เมื่อจะประกาศ ถึงเรื่องราวที่ตนเคยได้ประพฤติมาแล้วในกาลก่อน จึงกล่าวคำเริ่มต้นว่า สหสฺสรํสี ภควา ดังนี้. บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า สหสฺสรํสี ซึ่งในที่นี้ควร จะกล่าวว่า อเนกสตสหสฺสรํสี บัณฑิตพึงทราบว่า ท่านกล่าวไว้แล้วว่า สหสฺสรํสี ก็เพื่อสะดวกในการประพันธ์คาถา. คำที่เหลือมีเนื้อความพอที่ จะกำหนดได้โดยง่ายทีเดียวแล. จบอรรถกถาวัชชีปุตตเถราปทาน อุตตรเถราปทานที่ ๖ (๕๕๖) ว่าด้วยบุพจริยาของพระอุตตรเถระ (๑๔๖) พระผู้มีพระภาคสัมพุทธเจ้า พระนามว่า สุเมธะ ทรงประกอบด้วยพระวร- ลักษณะ ๓๒ ประการ ทรงพอพระทัยในความ วิเวก เสด็จเข้าไปยังหิมวันตประเทศ พระมุนี ผู้เป็นบุรุษสูงสุด ทรงประกอบ ด้วยพระกรุณา ผู้เลิศ ครั้นถึงหิมวันตประเทศ แล้ว ประทับนั่งขัดสมาธิ. ในกาลครั้งนั้น ข้าพเจ้า เกิดเป็นวิทยาธร สามารถแม้เหาะไปในอากาศได้ ถืออาวุธวิเศษ