Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 72 หน้าที่ 462

เล่ม มมร. 72 หน้า 462 ข้อ 140
คือตรีศูลอันคมฉกาจนัก ในเวลานั้น ข้าพเจ้า กำลังเหาะท่องเที่ยวไปในอัมพร. พระพุทธเจ้า ทรงยังป่าหิมวันต์ให้สว่าง กระจ่างแจ้งอยู่ เสมือนกองไฟที่ลุกโพลงอยู่บน ยอดภูเขา เสมือนแสงแห่งดวงจันทร์ที่กำลังเต็ม ดวง หรือเสมือนต้นพญาสาละที่มีดอกกำลังบาน เต็มต้นฉะนั้น. จิตของข้าพเจ้าเลื่อมใส เพราะได้เห็น พระพุทธเจ้า ผู้กำลังเสด็จออกมาจากป่า มีพระ- พุทธรังสีกำลังซ่านออก ดุจดังแสงไฟที่กำลังเผา ไหม้ป่าต้นอ้อฉะนั้น. ข้าพเจ้าได้ถือเอาดอกไม้ ๓ ดอก คือ ดอกทานตะวัน ดอกกรรณิการ์ และดอกเทว- คันธีมาบูชาพระพุทธเจ้า ผู้ประเสริฐ. เพราะอานุภาพของพระพุทธเจ้า ในขณะ นั้น ดอกไม้ทั้งสามดอกของข้าพเจ้า ได้ทำขั้ว ขึ้นเบื้องบน เอาดอกลงเบื้องล่าง ทำเป็นดังร่ม บังเงาให้พระศาสดา. เพราะกรรมที่ข้าพเจ้า ได้กระทำมาดี แล้วนั้น ประกอบกับที่ข้าพเจ้าตั้งเจตนาไว้ดี
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka