พระไตรปิฎก

เมื่อข้าพเจ้าจุติจากความเป็นมนุษย์แล้ว ก็ไปเกิด ในดาวดึงส์. วิมานของข้าพเจ้าในดาวดึงส์นั้น บุญ กรรมได้สร้างให้เป็นอย่างดี มีชื่อปรากฏว่า กัณณิการี สูง ๖๐ โยชน์ กว้าง ๓๐ โยชน์. มียอดแหลม ๑,๐๐๐ ยอด มียอดเป็นโดม ๑๐๐ ยอดประดับด้วยธงสีเหลือง ประกอบด้วย ป้อมหอคอยหนึ่งแสนป้อม สิ่งเหล่านี้มีปรากฏอยู่ ในวิมานของข้าพเจ้า. แท่นนั่งสำเร็จด้วยแก้วผลึกก็มี สำเร็จ ด้วยทอง ด้วยแก้วมณี และด้วยทับทิมก็มี ผู้นั่ง ย่อมได้ตามปรารถนา. ที่นอนมีราคามาก ประกอบด้วยชนิดที่ ยัดด้วยนุ่น แต่ละชายประดับด้วยครุยขนสัตว์ และประกอบด้วยหมอน. ครั้นข้าพเจ้าจุติจากภพแล้ว ท่องเที่ยว ไปสู่ภพเทวดา ข้าพเจ้าท่องเที่ยวไปตามปรารถนา เป็นผู้มีหมู่เทวดาแวดล้อมแล้ว. ข้าพเจ้า ดำรงอยู่ภายใต้ร่มดอกไม้ ดอกไม้กั้นอยู่เบื้องบนข้าพเจ้า กว้างโดยรอบ หนึ่งร้อยโยชน์แวดล้อมด้วยดอกกรรณิการ์.