Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 72 หน้าที่ 487

เล่ม มมร. 72 หน้า 487 ข้อ 140
พวกคนธรรพ์ได้มาประชุมกันแล้ว ได้ ประชุมปรึกษากันในครั้งนั้นว่า พวกมนุษย์ เทวดา นาค กุมภัณฑ์ และครุฑ ได้กระทำกัน แล้วอย่างนั้น พวกเขาทั้งหมดได้กระทำพระพุทธสถูป แล้ว พวกเราในที่นี้ยังมิได้กระทำ แม้พวกเรา ก็จักกระทำพระสถูปของพระโลกนาถเจ้า ผู้คงที่ บ้าง. ในครั้งนั้น พวกคนธรรพ์ ได้กระทำที่ บูชา ๗ ที่ กระทำธง และฉัตรแต่งเสริมพระสถูป ให้สำเร็จด้วยทองคำทั้งองค์. ในครั้งนั้น พระสถูปสูงได้เจ็ดโยชน์ ส่องแสงสว่างอยู่ จนไม่ปรากฏว่า เป็นกลางคืน หรือกลางวัน โลกคงมีแต่แสงสว่างตลอดกาล. แสงสว่างของดวงจันทร์ ดวงอาทิตย์และ ดวงดาวทั้งหลาย ไม่ครอบงำแสงสว่างพระ- สถูปนั้นได้ แสงสว่างนั้น สว่างแผ่ไปถึงระยะ หนึ่งร้อยโยชน์โดยรอบ จนแม้ประทีป ก็ไม่สว่าง ในกาลนั้น มนุษย์บางพวกบูชาพระสถูป อยู่ ทั้งที่นั้นมนุษย์เหล่านั้น ก็มิได้ขึ้นสู่พระสถูป มนุษย์เหล่านั้น ก็เสมือนขึ้นไปอยู่สูงในท้องฟ้า ฉะนั้น.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka