Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 72 หน้าที่ 488

เล่ม มมร. 72 หน้า 488 ข้อ 140
ยักษ์ มีนามว่า อภิสมมต ยืนอยู่กับ พวกเทวดา ได้ยกธงและพวงดอกไม้ขึ้นสูงยิ่ง. ชนเหล่านั้น มิได้เห็นยักษ์นั้น เมื่อเดิน ไป ก็เห็นพวงดอกไม้ เมื่อเห็นพวงดอกไม้ ก็ เดินไปอยู่อย่างนั้น ชนเหล่านั้นทั้งหมด ย่อมไป สู่สุคติ. มนุษย์เหล่าใด ประพฤติชอบในปาพจน์ และเลื่อมใสในพระพุทธศาสนา มนุษย์เหล่านั้น ใคร่จะเห็นปาฏิหาริย์ จึงบูชาพระสถูป. ครั้นเมื่อข้าพเจ้าเกิดเป็นคนรับจ้าง อา- ศัยอยู่ในพระนครหังสวดี เห็นชนรื่นเริงยินดี แล้วจึงคิดอย่างนี้ว่า ก็ชนเหล่านี้ ยินดีแล้ว ย่อมไม่อิ่มต่อ การบุญที่ควรกระทำ อันปรากฏในพระสถูป บรรจุ พระธาตุของพระผู้มีพระภาคเจ้า ผู้สูงสุดพระองค์ นั้น. แม้ข้าพเจ้าจักกระทำบุญ ข้าพเจ้าจัก เป็นทายาทในธรรมของพระโลกนาถเจ้า ผู้คงที่ พระองค์นั้น ในอนาคตกาลบ้าง. ข้าพเจ้าจักทำความสะอาด ด้วยการเช็ด ล้างพระสถูป ยกธงแผ่นผ้าของข้าพเจ้าขึ้นให้สูง ผูกธงที่ปลายไม้ไผ่แล้วยกขึ้น.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka