Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 72 หน้าที่ 496

เล่ม มมร. 72 หน้า 496 ข้อ 140
รัฐปาลเถราปทานที่ ๑๑ (๕๖๑) ว่าด้วยบุพจริยาของพระรัฐปาลเถระ (๑๕๑) ข้าพเจ้า ได้ถวายพญาช้างเชือก ประเสริฐ มีงาใหญ่งอนงามเสมือนงอนไถ แด่ พระผู้มีพระภาคเจ้า พระนามว่า ปทุมุตตระ ผู้ เจริญที่สุดของโลก ผู้คงที่. ข้าพเจ้า เป็นนายควาญช้าง นั่งอยู่บน คอช้าง อันตกแต่งให้งามด้วยเศวตฉัตร ได้จ่าย ทรัพย์แล้วให้สร้างสังฆารามทั้งหลังนั้น. ข้าพเจ้าได้สละทรัพย์ ๕๔,๐๐๐ กหาปณะ ให้สร้างปราสาททั้งหลาย กระทำการถวายทาน ด้วยเครื่องไทยมีราคามาก แด่พระผู้มีพระ- ภาคเจ้าผู้มีพระคุณใหญ่. พระมหาวีรเจ้า ผู้สัพพัญญู ผู้เป็นบุคคล ผู้เลิศ ทรงยังมหาชนทั้งหมดให้ร่าเริงอยู่ ทรง แสดงอมตบทแล้ว. พระพุทธเจ้า พระนามว่า ปทุมุตตระ ทรงกระทำธรรมนั้น ให้แจ้งแก่ข้าพเจ้า ประทับ นั่งในท่ามกลางหมู่ภิกษุแล้ว ได้ตรัสพระคาถา เหล่านี้ ว่า
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka