Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 72 หน้าที่ 522

เล่ม มมร. 72 หน้า 522 ข้อ 150
อุทกทายิกาเถรีอปทานที่ ๑๐ (๑๐) ผลของการถวายน้ำ [๑๕๐] ดิฉันเป็นหญิงหาบน้ำขายอยู่ใน พระนครพันธุมดี เลี้ยงชีพด้วยการหาบน้ำ เลี้ยง ดูเด็ก ๆ ก็ด้วยการหาบน้ำนั้น ก็ดิฉันไม่มีไทยธรรม ดิฉันเข้าไปยังซุ้ม น้ำแล้ว ตั้งน้ำไว้ถวายในบุญเขตอันยอดเยี่ยม เพราะกรรมที่ได้ทำไว้ดีแล้วนั้น ดิฉันจึง ได้ไปสวรรค์ชั้นดาวดึงส์ วิมานที่บุญกรรมสร้าง ให้แก่ดิฉันอยู่สวยงาม ในสวรรค์ชั้นดาวดึงส์นั้น ถูกนิรมิตรขึ้นก็เพราะการหาบน้ำ ครั้งนั้น ดิฉันประเสริฐกว่าพวกนาง อัปสรตั้งพัน ดิฉันครอบงำนางอัปสรเหล่านั้น ทั้งหมดด้วยฐานะ ๑๐ ประการ ดิฉันได้เป็นพระอัครมเหสีของท้าวสัก- รินทเทวราช ๕๐ พระองค์ ได้เป็นพระอัครมเหสี ของพระเจ้าจักรพรรดิ ๒๐ พระองค์ ดิฉันท่องเที่ยวอยู่แต่ในสองภพ คือ เทวดาและมนุษย์ ไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่ง การถวายน้ำ.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka