Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 72 หน้าที่ 523

เล่ม มมร. 72 หน้า 523 ข้อ 150
บนยอดเขา ยอดไม้ ในอากาศ หรือ พื้นดินก็ตาม ดิฉันต้องการน้ำเมื่อใด ดิฉันย่อม ได้โดยเร็วพลันเมื่อนั้น ทิศที่ไม่มีฝนอยู่ เพราะดิฉันเร่าร้อน กระหายน้ำแล้ว มหาเมฆรู้ความดำริของดิฉันย่อม ยังฝนให้ตก ในบางครั้งเมื่อดิฉันถูกหมู่ญาตินำเอา ออกไป มหาเมฆได้ยังฝนให้ฝนตกลง ในคราวที่ ดิฉันปรารถนาฝน ในสรีระของดิฉัน ไม่มีความเร่าร้อน หรือความกระวนกระวายเลย และละออง ธุลีก็ไม่ มีในกายของดิฉัน นี้เป็นผลแห่งการให้น้ำเป็น ทาน ทุกวันนี้ ดิฉันมีใจบริสุทธิ์ที่ ปราศจากใจ ที่ชั่วช้า มีอาสวะสิ้นไปหมดแล้ว บัดนี้ภพใหม่ ไม่มีอีก ในกัปที่ ๙๑ แต่กัปนี้ ดิฉันได้ทำกรรม ใด ในกาลนั้น ด้วยกรรมนั้น ดิฉันไม่รู้จักทุคติ เลย นี้เป็นผลแห่งการให้น้ำเป็นทาน ดิฉันเผากิเลสทั้งหลายหมดแล้ว . . . คำสอนของพระพุทธเจ้า ดิฉันได้ทำเสร็จแล้ว.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka