Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 72 หน้าที่ 525

เล่ม มมร. 72 หน้า 525 ข้อ 151
เอกกุโปสถวรรค ที่ ๒ เอกุโปสถิกาเถรีอปทานที่ ๑ (๑๑) ผลของการรักษาอุโบสถศีล [๑๕๑] ในพระนครพันธุมดี มีพระ- บรมกษัตริย์ทรงพระนามว่าพันธุมา ในวันเพ็ญ ท้าวเธอทรงรักษาอุโบสถ ศีล สมัยนั้น ดิฉันเป็นนางกุมภทาสในพระ- นครพันธุมดีนั้น เห็นเสนาพร้อมด้วยพระมหา กษัตริย์ จึงคิดอย่างนี้ในครั้งนั้นว่า แม้พระมหากษัตริย์ก็ยังทรงละราชกิจมา รักษาอุโบสถศีล กรรมนั้นต้องมีผลแน่นอน หมู่ มหาชนจึงพากันเบิกบานใจ ดิฉันพิจารณาเห็นทุคติและความเป็นคน ยากไร้โดยแยบคาย ทำให้จิตใจร่าเริงแล้ว รักษา อุโบสถศีล. ดิฉันรักษาอุโบสถศีลในพระศาสนาของ พระสัมมาสัมพุทธเจ้า เพราะกรรมที่ทำไว้ดีแล้ว นั้น ดิฉันได้ไปสวรรค์ชั้นดาวดึงส์. วิมานที่บุญกรรมสร้างให้ดิฉันอย่างสวย งามในดาวดึงส์นั้น สูงโยชน์หนึ่ง ประกอบด้วย เรือนยอด มีที่นั่งใหญ่โต ประดับแล้วอย่างดี
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka