Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 72 หน้าที่ 529

เล่ม มมร. 72 หน้า 529 ข้อ 154
เพราะกรรมที่ทำไว้ดีนั้น และเพราะการ ตั้งเจตน์จำนงไว้ ดิฉันจึงไม่ได้ไปสู่วินิบาตเลย ตลอด ๒ กัป ก็ดิฉันทำสมบัติแล้วเสวยสิ้นทุกอย่าง ดิฉันได้บรรลุอจลบทเพราะถวายขนมต้ม ๓ ชิ้น ดิฉันเผากิเลสทั้งหลายแล้ว . . . คำสอน ของพระพุทธเจ้าดิฉันได้ทำเสร็จแล้ว. ทราบว่า ท่านพระโมทกทายิกาภิกษุณีได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วย ประการฉะนี้แล. จบโมทกทายิกาเถราอปทาน เอกาสนทายิกาเถรีอปทานที่ ๔ (๑๔) ผลของการถวายอาสนะ [๑๕๔] ครั้งนั้น ดิฉันเป็นหญิงช่าง กรองดอกไม้ชาวพระนครหังสวดี มารดาบิดา ของดิฉันท่านไปทำงาน ดิฉันได้พบพระสมณะ กำลังเดินไปตามถนนในเวลาเที่ยงวัน ดิฉันได้ ปูลาดอาสนะไว้ ครั้นปูลาดอาสนะด้วยผ้าโกเชาว์ อันวิจิตรเป็นต้นแล้ว เป็นผู้มีจิตเลื่อมใสโสมนัส กล่าวดังนี้ว่า ภูมิภาคแรงร้อนแดดกล้าเวลาเที่ยง แดดจัดลมไม่รำเพยพัด และเวลานี้ก็จวนจะเลย เวลาแล้ว
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka