พระไตรปิฎก

ทุกวันนี้ดิฉันมีใจบริสุทธิ์ ปราศจากใจ ที่ชั่วช้า มีอาสวะสิ้นไปทั้งหมด บัดนี้ภพใหม่ ไม่มีอีก ดิฉันเผากิเลสทั้งหลายแล้ว . . . คำสอน ของพระพุทธเจ้าดิฉันได้ทำเสร็จแล้ว. ทราบว่า ท่านพระนฬมาลิกาภิกษุณีได้กล่าวคาถาเหล่านี้ด้วยประการ ฉะนี้แล. จบนฬมาลิกาเถรีอปทาน มหาปชาบดีโคตมีเถรีอปทานที่ ๗ (๑๗) บุพจริยาของพระมหาปาชาบดีโคตมีเถรี [๑๕๗] ในกาลครั้งหนึ่ง พระผู้มีพระ- ภาคเจ้า ผู้เป็นประทีปแก้วส่องโลกให้สว่างไสว เป็นนายสารภีฝึกนรชน ประทับอยู่ ณ กูฏาคาร ศาลาป่ามหาวันใกล้พระนครเวสาลี ครั้งนั้น พระมาโคตมีภิกษุณี พระมหา- ตุจฉาของพระพิชิตมาร อยู่ในสำนักนางภิกษุณี ในพระนครอันรื่นรมย์นั้น พร้อมด้วยพระภิกษุณี ๕๐๐ องค์ ซึ่งล้วนแต่พ้นจากกิเลสแล้ว เมื่อ พระมหาปชาบดีโคตมีนั้นอยู่ในที่สงัด ตรึกนึกคิด อย่างนี้ว่า การปรินิพพานของพระพุทธเจ้าก็ดี ของ คู่พระอัครสาวกก็ดี ของพระราหุล พระอานนท์ และพระนันทะก็ดี เราไม่ได้เห็น