พระไตรปิฏก

[๙๖] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘

และอภิญญา ๖ หม่อมฉันก็ได้ทำให้แจ้งแล้ว

คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า หม่อมฉันก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล

ได้ทราบว่า พระนฬมาลิกาภิกษุณีได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้









{๑๕๗} [๙๗] คราวหนึ่ง พระพุทธเจ้าผู้ทรงส่องโลกให้สว่าง

ทรงเป็นสารถีฝึกนรชน

ประทับอยู่ ณ กูฏาคารศาลาป่ามหาวัน เขตกรุงเวสาลี

[๙๘] ครั้งนั้น พระมหาปชาบดีโคตมีภิกษุณีพระมาตุจฉา(น้าสาว)

ของพระชินเจ้า อยู่ในสำนักของภิกษุณี

ในกรุงที่น่ารื่นรมย์นั้น

[๙๙] พร้อมด้วยภิกษุณีอีก ๕๐๐ รูป

ซึ่งล้วนแต่พ้นจากกิเลสแล้ว

เมื่อพระมหาปชาบดีโคตมีนั้น

อยู่ในที่สงัดได้ตรึก(คิด)อย่างนี้ว่า

[๑๐๐] “การปรินิพพานของพระพุทธเจ้าก็ดี

ของพระอัครสาวกทั้งคู่ก็ดี ของพระราหุลก็ดี

ของพระอานนท์ และของพระนันทะก็ดี เราจะไม่ได้เห็น

[๑๐๑] ก่อนแต่การปรินิพพานของพระพุทธเจ้า

ของพระอัครสาวกทั้งคู่ ของพระมหากัสสปะ

ของพระนันทะ ของพระอานนท์ และของพระราหุล

เราก็จะไม่ได้เห็นเหมือนกัน