Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 72 หน้าที่ 539

เล่ม มมร. 72 หน้า 539 ข้อ 157
พระพุทธเจ้าจะทรงพระอนุญาต ดิฉันทั้งหลายได้ ออกจากเรือนพร้อมด้วยพระแม่เจ้า เมื่อดิฉัน ทั้งหลายออกจากภพนี้ไปสู่บุรีคือนิพพานอันอุดม ดิฉันทั้งหลาย ก็จักไปพร้อมกับพระแม่เจ้า เหมือนกัน. พระมหาปชาบดีโคตมีได้กล่าวว่า เมื่อท่านทั้งหลายจะไปสู่นครคือนิพพาน ดิฉันจักว่าอะไรได้เล่า แล้วได้ออกจากสำนักนาง ภิกษุณีไปพร้อมกับพระภิกษุณีทั้งหมดในครั้งนั้น พระปชาบดีโคตมีภิกษุได้กล่าวกะทวย- เทพทั้งหลายที่สิง อยู่ ณ สำนักนางภิกษุณีว่า จง อดโทษแก่ดิฉันเถิด การเห็นสำนักนางภิกษุณี ของดิฉันนี้ เป็นการเห็นครั้งสุดท้าย ในที่ใดไม่มีความแก่หรือความตาย ไม่มี การสมาคมด้วยสัตว์และสังขารอันไม่เป็นที่รัก ไม่มีการพลัดพรากจากสัตว์และสังขารอันไม่เป็นที่รัก ที่นั้น นักปราชญ์กล่าวว่าเป็นอสังขตสถาน พระโอรสของพระสุคตเจ้าทั้งหลายที่ยัง ไม่ปราศจากราคะ ได้สดับคำของพระนางนั้น เป็นผู้โศกกำศรดปริเทวนาการว่า น่าสังเวชหนอพวกเราเป็นคนมีบุญน้อย สำนักพระภิกษุณีนี้จะว่างเปล่า เพราะเว้นพระ- ภิกษุณีเหล่านั้น พระภิกษุณีผู้ชิโนรส จะไม่
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka