Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 72 หน้าที่ 540

เล่ม มมร. 72 หน้า 540 ข้อ 157
ปรากฏ เปรียบเหมือนดวงดาวทั้งหลายไม่ปรากฏ ในเวลาที่สว่างฉะนั้น พระนางโคตมีภิกษุณีจะไปสู่นิพพาน พร้อมกับพระภิกษุณีอีก ๕๐๐ องค์ เหมือนกับ แม่น้ำคงคาไหลไปสู่สาครพร้อมกับแม่น้ำ ๕๐๐ สาย ฉะนั้น อุบาสิกาทั้งหลายผู้มีศรัทธา เห็นพระ- โคตมีภิกษุณีนั้นกำลังเดินไปตามถนน ได้พากัน ออกจากเรือนไปหมอบลงแทบเท้าแล้วกล่าวว่า ดิฉันทั้งหลายเลื่อมใสในพระแม่เจ้า พระแม่เจ้าจะละทิ้งดิฉันทั้งหลาย ไว้ให้เป็นคน อนาถาเสียแล้ว พระแม่เจ้ายังไม่ควรที่จะปริ- นิพพานก่อน ควรที่จะสงสารด้วยอุบาสิกาเหล่านั้นพา กันปริเทวนาการ เพื่อจะให้อุบาสิกาเหล่านั้นละ เสียซึ่งความโศก พระนางจึงได้กล่าวอย่างเพราะ พริ้งว่า อย่าร้องไห้ไปเลยลูกทั้งหลาย วันนี้เป็น เวลารื่นเริงของท่านทั้งหลาย ความทุกข์ ดิฉันกำหนดรู้แล้ว ตัณหา อันเป็นเหตุแห่งควานทุกข์ดิฉันเว้นขาดแล้ว ความดับทุกข์ ดิฉันได้ทำให้แจ้งแล้ว อนึ่ง แม้ถึงมรรค ดิฉันก็ได้อบรมดีแล้ว. จบภาณวารที่ ๑
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka