Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 72 หน้าที่ 543

เล่ม มมร. 72 หน้า 543 ข้อ 157
หม่อมฉันให้พระองค์ดูดดื่มน้ำนมอัน ระงับเสียได้ซึ่งความอยากชั่วครู่ แม้น้ำนม คือ พระสัทธรรมอันสงบระงับล่วงส่วน พระองค์ ให้หม่อมฉันดูดดื่มแล้ว. ข้าแต่พระมหามุนี ในการผูกมัดและ รักษา พระองค์ชื่อว่ามิได้เป็นหนี้หม่อมฉัน หม่อมฉันได้ฟังมาว่าสตรีทั้งหลายผู้ปรารถนาบุตร บวงสรวงอยู่ก็ย่อมจะได้บุตรเช่นนั้น สตรีที่เป็นพระมารดาของพระนราธิบดีมี พระเจ้ามันธาตุเป็นต้น ชื่อว่าเป็นมารดาผู้ยังบุตร ให้จมอยู่ในห้วงมหรรณพคือภพ ข้าแต่พระโอรส หม่อมฉันผู้จมดิ่งอยู่ ในห้วงมหรรณพคือภพ อันพระองค์ให้ข้ามไป จากสาครคือภพแล้ว พระนามว่าพระมเหสีพันปี หลวง สตรีทั้งหลายได้ง่าย พระนามว่า พระ- พุทธมารดา นี้ สตรีทั้งหลายได้ยากอย่างยิ่ง. ข้าแต่พระมหาวีรเจ้า ก็พระนามว่า พระพุทธมารดานั้น หม่อมฉันได้แล้ว ความ ปรารถนาน้อยใหญ่ของหม่อมฉันทั้งปวงนั้น หม่อมฉันได้บำเพ็ญแล้วกับพระองค์ หม่อมฉันปรารถนาเพื่อจะทิ้งร่างนี้ นิพพาน ข้าแต่พระวีรเจ้าผู้ทำที่สุดทุกข์เป็นผู้นำ ขอพระองค์จงทรงอนุญาตให้หม่อมฉันเถิด ขอ
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka