Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 33 หน้าที่ 405

<< | หน้าที่ 405 | >>
ปณิธานน้อยใหญ่ของหม่อมฉันพระองค์ก็ทรงให้สำเร็จแล้ว

ทั้งหมดนั้นพระองค์ทรงให้บริบูรณ์แล้ว

[๑๓๗] หม่อมฉันปรารถนาที่จะละร่างนี้ปรินิพพาน

ข้าแต่พระวีรเจ้า ผู้ทำที่สุดแห่งทุกข์ ทรงเป็นผู้นำ

ขอพระองค์ทรงโปรดอนุญาตให้หม่อมฉันเถิด

[๑๓๘] ขอพระองค์โปรดทรงเหยียดพระยุคลบาท

ที่วิจิตรด้วยลายจักร (ลายจักรก้นหอย)

และธงอันละเอียดอ่อนเหมือนดอกบัวออกเถิด

หม่อมฉันจะนอบน้อมพระยุคลบาทนั้น

จักขอทำความรักในบุตร

[๑๓๙] ข้าแต่พระองค์ผู้ทรงเป็นผู้นำ

หม่อมฉันจะทำสรีระคือร่างกายของพระองค์

เหมือนกองทอง อันปรากฏเหมือนทับทิม

ให้เป็นอันหม่อมฉันเห็นดีแล้วจึงจะนิพพาน”

[๑๔๐] พระชินเจ้าทรงแสดงให้พระมาตุจฉาเห็นพระวรกาย

ที่ประกอบด้วยพระลักษณะ ๓๒ ประการ

ประดับด้วยพระรัศมีอย่างงดงาม

ซึ่งเป็นเหมือนดึงดูดดวงตาของคนพาล

[๑๔๑] ลำดับนั้น พระนางมหาปชาบดีโคตมีนั้น

ได้ซบพระเศียรลงแทบพื้นพระยุคลบาท

ซึ่งเป็นลายจักรคล้ายดอกบัวบาน

มีพระรัศมีดังดวงอาทิตย์แรกทอแสง แล้วได้กราบทูลว่า

[๑๔๒] “ข้าแต่พระองค์ผู้เป็นดุจดวงอาทิตย์ของนรชน

หม่อมฉันนอบน้อมพระองค์ ผู้เป็นธงแห่งวงศ์พระอาทิตย์

ขอพระองค์ทรงโปรดเป็นที่พึ่งของหม่อมฉันในกาลสุดท้ายด้วยเถิด

หม่อมฉันจะไม่ได้เห็นพระองค์อีก


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka