Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 72 หน้าที่ 565

เล่ม มมร. 72 หน้า 565 ข้อ 157
พระผู้มีพระภาคเจ้าผู้สูงสุดกว่าฤาษี ได้ ทรงประคองพระธาตุเหล่านั้นด้วยฝ่าพระหัตถ์แล้ว ตรัสว่า เพราะสังขารเป็นสภาพไม่เที่ยง พระ- โคตมีผู้เป็นใหญ่กว่าหมู่พระภิกษุณีจึงต้องนิพพาน เช่นเดียวกับลำต้นของต้นไม้ใหญ่ ที่มีแก่นตั้งอยู่ ถึงจะใหญ่ก็ต้องพินาศ ฉะนั้น. ดูเถอะอานนท์ เมื่อพระพุทธมารดาแม้ นิพพานแล้ว เพียงแต่สรีระก็ยังไม่เหลือ ไม่น่า เศร้าโศกปริเทวนาการไปเลย คนอื่น ๆ ไม่ควรเศร้าโศกถึงพระนางผู้ ข้ามสาครคือสังขารไปแล้ว ละเว้นเหตุอันทำให้ เดือดร้อนเสียได้ เป็นผู้เยือกเย็นดับสนิทดีแล้ว พระนางเป็นบัณฑิต มีปัญญามาก และ มีปัญญากว้างขวาง ทั้งเป็นผู้รู้ราตรีนานกว่า ภิกษุณีทั้งหลาย ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย จงรู้ไว้อย่างนี้เถิด พระโคตมรเถรีเจ้า เป็นผู้ชำนาญในทิพโสต- ธาตุ และมีความชำนาญในเจโตปริยญาณ รู้ทั่ว ถึงปุพเพนิวาสญาณ ชำระทิพยจักษุให้หมดจด อาสวะทั้งสิ้นของพระนางหมดสิ้นไปแล้ว บัดนี้ ภพใหม่ไม่มีอีก
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka