พระไตรปิฎก

พระนางมีญาณอันบริสุทธิ์ ในอรรถะ ในธรรมะ ในนิรุติและในปฏิภาณ เพราะฉะนั้น จึงไม่ควรจะเศร้าโศกถึงพระนาง คติของไฟที่ลุกโพลง ถูกแผ่นเหล็กทับ แล้วดับไปโดยลำดับ ใคร ๆ ก็รู้ไม่ได้ ฉันใด บุคคลผู้ที่หลุดพ้นจากกิเลสด้วยดีแล้ว ข้ามพ้น โอฆะคือกามพันธุ์ บรรลุอจลบทแล้ว ก็ฉันนั้น ย่อมไม่มีคติที่ใคร ๆ จะรู้ได้ เพราะฉะนั้น ท่านทั้งหลายจงมีตนเป็น ที่พึ่ง มีสติปัฏฐานเป็นโคจรเถิด ท่านทั้งหลาย อบรมโพชฌงค์ ๗ ประการแล้ว จักทำที่สุดแห่ง ทุกข์ได้. ทราบว่า ท่านพระมหาปชาบดีโคตมีภิกษุณีได้ตรัสคาถาเหล่านั้น ด้วย การฉะนี้แล. จบมหาปชาบดีโคตมีเถรีอปทาน เขมาเถรีอปทานที่ ๘ (๑๘) ว่าด้วยบุพจริยาของพระเขมาเถรี [๑๕๘] พระพุทธเจ้าพระนามว่าปทุมุต- ตระมีพระญาณจักษุในสรรพธรรม เป็นพระโลก นายกเสด็จอุบัติในที่แสนแต่กัปนี้