Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 72 หน้าที่ 608

เล่ม มมร. 72 หน้า 608 ข้อ 162
พระพิชิตมาร ผู้ฉลาดในอุบายแนะนำ รับสั่งว่า ในเรือนใดไม่มีคนตาย ท่านจงไปหา เมล็ดพันธุ์ผักกาดจากเรือนนั้นมา ครั้งนั้น ดิฉัน เที่ยวไปหาจนทั่วเมืองสาวัตถี ไม่ได้เมล็ดพันธุ์ ผักกาดในเรือนใดที่ไม่มีคนตายเพราะฉะนั้น ดิฉัน จึงกลับได้สติทิ้งศพเสีย แล้วเข้าไปเฝ้าพระ- พุทธเจ้าผู้เป็นนายกของโลก พระบรมศาสดาผู้มี พระกระแสเสียงอันไพเราะ ทอดพระเนตรเห็น ดิฉันแต่ที่ไกล แล้วตรัสว่า ก็ความเป็นอยู่เพียงวันเดียว ของบุคคล ผู้พิจารณาเห็นความเกิดและความเสื่อมไป ประ- เสริฐกว่าความเป็นอยู่ ๑๐๐ ปี ของบุคคลผู้มิได้ พิจารณาเห็นความเกิดขึ้นและความเสื่อมไป. อนิจจตาธรรมนี้ ไม่ใช่ธรรมเฉพาะบ้าน ไม่ใช่ธรรมเฉพาะนิคม ไม่ใช่ธรรมเฉพาะสกุล เดียว เป็นธรรมของโลกทั้งปวงพร้อมทั้งเทวโลก. ดิฉันนั้น ได้สดับคาถาเหล่านี้แล้ว ยัง ธรรมจักษุให้หมดจดวิเศษ เมื่อรู้สัทธรรมแล้วได้ ออกบวช แม้เมื่อบวชแล้วอย่างนั้น ประกอบความ เพียรในพุทธศาสนา ไม่นานช้าก็ได้บรรลุอรหัต- ผล
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka