Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 72 หน้าที่ 623

เล่ม มมร. 72 หน้า 623 ข้อ 165
ราชสกุลนั้น เห็นดิฉันมีรูปงามเป็นสิริ จึงพากันชื่นชม เพราะฉะนั้นดิฉันจึงมีนามว่า นันทา เป็นผู้มีรูปลักษณะสวยงาม ในพระนครกบิลพัสดุ์ซึ่งเป็นเป็นธานีที่รื่น- รมย์นั้น นอกจากพระนางยโสธรา ปรากฏว่า ดิฉันงามกว่ายุวนารีทั้งปวง พระภาดาพระองค์ใหญ่เป็นพระพุทธเจ้า ผู้เลิศในไตรโลก พระภาดาองค์รองก็เป็นพระ- อรหันต์ ดิฉันยังเป็นคฤหัสถ์อยู่ผู้เดียว พระ- มารดาทรงตักเตือนว่า ดูก่อนพระราชสุดา ลูกรักเกิดในศากย- สกุล เป็นพระอนุชาแห่งพระพุทธเจ้า เมื่อเว้น จากนันทกุมารแล้วจักได้ประโยชน์อะไรในวังเล่า รูปถึงมีความเจริญ ก็มีความแก่เป็น อวสาน บัณฑิตรู้กันว่าไม่สะอาด เมื่อยังเจริญ มิได้มีโรค แต่มีโรคในตอนปลาย ชีวิตมีมรณะ เป็นที่สุด รูปของเธอนี้ แม้ว่าจะงามจูงใจให้นิยม ดุจดวงจันทร์ที่ใคร่กัน เมื่อตกแต่งด้วยเครื่อง ประดับมากอย่าง ก็ยิ่งมีความงามเปล่งปลั่งเป็นที่ กำหนัด
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka