Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 72 หน้าที่ 624

เล่ม มมร. 72 หน้า 624 ข้อ 165
เป็นที่ยินดีแห่งนัยน์ตาทั้งหลายคล้ายกะ ว่าทรัพย์ของโลกที่บูชากัน เป็นรูปที่ให้เกิดความ สรรเสริญ เพราะบุญมากที่บำเพ็ญไว้ เป็นที่ ชื่นชมแห่งวงศ์โอกกากราช ไม่ช้านานเท่าไร ชราก็จักมาย่ำยี ลูกรัก จงละพระราชฐานและรูปที่บัณฑิตตำหนิ ประ- พฤติพรหมจรรย์เถิด. ดิฉันผู้ยังหลงใหลด้วยความเจริญแห่งรูป ได้ฟังพระดำรัสของพระมารดาแล้ว ก็ออกบวช แต่ร่างกาย แต่มิได้ออกบวชด้วยความเต็มใจ ดิฉันระลึกถึงตัวเองอยู่ด้วยความเพ่งฌานเป็นอัน- มาก พระมารดาตรัสตักเตือนเพื่อให้ประพฤติ ธรรม แต่ดิฉันมิได้ขวนขวายในธรรมจริยานั้น. ครั้งนั้น พระพิชิตมารผู้ทรงพระมหา- กรุณา ทอดพระเนตรเห็นดิฉันผู้มีผิวหน้าดังดอก บัว ทรงนิรมิตหญิงคนหนึ่งงามน่าชม น่าชอบใจ ยิ่งนัก มีรูปงามกว่าดิฉัน ในคลองจักษุของดิฉัน ด้วยอานุภาพของพระองค์ เพื่อให้ดิฉันเบื่อหน่าย ในรูป ดิฉันเป็นคนสวย เห็นหญิงมีร่างกายสวย ยิ่งกว่า คิดเพ้อไปว่า เราเห็นหญิงมนุษย์ดังนี้มี ผล เป็นลาภนัยน์ตาของเรา
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka