พระไตรปิฎก

หม่อมฉันมีสมภพในสกุลพราหมณ์ เป็น หญิงสาวมีนามว่าสุมิตตา เข้าไปสู่สมาคม ถือ ดอกบัวไป ๘ กำ เพื่อบูชาพระศาสดา แต่ได้ ถวายพระองค์ผู้เป็นฤาษีอุดม ในท่ามกลางประ- ชุมชน ครั้งนั้น หม่อมฉันได้เห็นพระองค์ประ- กอบสุภกิจอยู่นาน มีความกรุณา เมื่อฤาษีนั้น เดินเลยไปแล้ว ยังดึงใจหม่อมฉันให้นิยม จึงได้ สำคัญว่า ชีวิตของเรามีผล ครั้งนั้น หม่อนฉันเห็นความพยายามของ พระองค์นั้นมีผล จึงได้ถวายดอกบัวแก่พระองค์ ผู้เป็นฤาษี ด้วยบุญที่ทำมาก่อน แม้จิตของ หม่อมฉันเลื่อมใสในพระสัมพุทธเจ้า หม่อมฉันยังมีจิตเลื่อมใสในพระองค์ผู้ เป็นฤาษีมีมนัสสูง มิได้เห็นสิ่งอื่นที่ควรถวาย จึงได้ถวายดอกบัวแก่พระองค์ผู้เป็นฤาษีพร้อมด้วย กล่าวว่า ข้าแต่พระฤาษี ดอกบัว ๕ กำ จงมีแก่ ท่าน ดอกบัว ๓ กำจงมีแก่ดิฉัน ข้าแต่ท่าน พระฤาษี ดอกบัวเหล่านั้น จงมีเสมอกับด้วยท่าน นั้น เพื่อประโยชน์แก่โพธิญาณของท่าน. จบภาณวารที่ ๔