พระไตรปิฎก

สุเมธฤาษีรับดอกบัว แล้วบูชาพระพุทธ- ทีปังกร ผู้แสวงหาคุณธรรมใหญ่ มีบริวารยศมาก เสด็จดำเนินมาในท่ามกลางประชุมชน เพื่อประ- โยชน์แก่โพธิญาณ พระมหามุนี มหาวีรเจ้าทีปังกรทอดพระ- เนตรเห็นสุเมธฤาษีผู้มีมนัสสูงแล้ว ทรงพยากรณ์ ในท่ามกลางประชุมชน ข้าแต่พระมหามุนี ในกัป อันประมาณมิได้แต่กัปนี้ พระมหามุนีทีปังกรทรง พยากรณ์กรรมของหม่อมฉันอันเป็นธรรมตรงว่า ดูก่อนฤาษีผู้ใหญ่ อุบาสิกาผู้นี้ จักเป็น ผู้มีจิตเสมอกัน มีกุศลกรรมเสมอกัน ทำกุศล ร่วมกัน เป็นที่รักเพราะบุญกรรม เพื่อประโยชน์ แก่ท่าน น่าดูน่าชม น่ารักยิ่ง น่าชอบใจ มีวาจา อ่อนหวาน จักเป็นธรรมทายาทผู้มีฤทธิ์ของท่าน อุบาสิกานี้จักรักษากุศลธรรมทั้งหลาย เหมือนพวกเจ้าของทรัพย์ รักษาทรัพย์ที่เก็บไว้เอง ในคลัง ฉะนั้น ประชาชนจะอนุเคราะห์อุบาสิกา ผู้ที่เป็นที่รักของท่านนั้น อุบาสิกานี้จักมีบารมี เต็ม จักละกิเลสได้ดังราชสีห์ละกรง แล้วจักบรรลุ โพธิญาณ.