คราวนั้น หม่อมฉันทุกคนมีสมภพใหญ่
สกุลพราหมณ์ ถือดอกบัวเป็นอันมากนำไปสู่
สมาคม
สมัยนั้น พระพุทธเจ้าทีปังกรผู้มีบริวาร
ยศมาก เป็นพระมหาวีระ ทรงพยากรณ์สุเมธฤาษี
ผู้มีมนัสสูง เมื่อพระพุทธทีปังกรกำลังทรงประกาศ
กรรมาของสุเมธฤาษีผู้มีมนัสสูง แผ่นดินหวั่นไหว
สะเทื้อนสะท้านไปในโลกพร้อมทั้งเทวโลก
พวกเทพกัญญา มนุษย์ และหม่อมฉัน
ทั้งหลายกับเทวดา พากันบูชาพระองค์ผู้เป็น
สุเมธาฤาษีด้วยสิ่งของสิ่งของที่ควรบูชาต่าง ๆ แล้วก็
ปรารถนา
พระพุทธเจ้าพระนามว่าทีปังกร ทรง
พยากรณ์แก่เขาเหล่านั้นว่า ในวันนี้ ชนเหล่าใด
มีความปรารถนา ชนเหล่านั้นจักมีในที่เฉพาะหน้า
ในกัปอันประมาณมิได้แต่กัปนี้
พระพุทธองค์เจ้าทรงพยากรณ์หม่อมฉัน
ทั้งหลาย ด้วยพระวาจาใด หม่อมฉันทั้งหลาย
เมื่ออนุโมทนาวาจานั้น เป็นผู้ทำกรณียกิจ
อย่างนี้.
หม่อมฉันทั้งหลายยังจิตใจให้เลื่อมใสใน
กุศลกรรมที่ได้ทำไว้แล้วนั้น จึงได้เสวยสมบัติใน
กำเนิดเทวดาและมนุษย์นับไม่ถ้วน ครั้นได้เสวย