Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 72 หน้าที่ 676

เล่ม มมร. 72 หน้า 676 ข้อ 173
หม่อมฉันไม่สามารถจะประมาณจีวร บิณฑบาต เสนาสนะ และเภสัชปัจจัย ที่ทายก ทายิกานำมาถวายไว้ นี้เป็นผลแห่งบิณฑบาต. ข้าแต่พระมุนีมหาวีรเจ้า ขอพระองค์ พึงทรงระลึกถึงกุศลกรรมครั้งก่อนของหม่อมฉัน หม่อมฉันสละวัตถุทานเป็นอันมากเพื่อประโยชน์ แก่พระองค์ ในกัปที่ ๙๑ แต่กัปนี้ หม่อมฉันได้ถวาย ทานใดในครั้งนั้น ด้วยผลแห่งทานนั้น หม่อมฉัน ไม่รู้สึกทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งบิณฑบาตทาน หม่อมฉันรู้จักคติสอง คือ เทาวดาหรือ มนุษย์ มิได้รู้จักคติอื่นเลย นี้เป็นผลแห่งบิณฑ- บาตทาน รู้จักแต่สกุลสูงซึ่งเป็นสกุลมหาศาลมี ทรัพย์มาก มิได้รู้จักสกุลอื่นเลย นี้เป็นผลแห่ง บิณฑบาตทาน. หม่อมฉันท่องเที่ยวไปในภพน้อยใหญ่ อันกุศลมูลตักเตือนแล้วย่อมไม่เห็นสิ่งที่ไม่พอใจ เลย นี้เป็นผลแห่งโสมนัส ข้าแต่พระมหามุนี หม่อมฉันเป็นผู้มี ความชำนาญในฤทธิ์ มีความชำนาญในทิพโสต- ธาตุ มีความชำนาญในเจโตปริยญาณ
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka