Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 72 หน้าที่ 677

เล่ม มมร. 72 หน้า 677 ข้อ 174
ย่อมรู้ปุพเพนิวาสญาณและทิพยจักษุอัน หมดจดวิเศษ มีอาสวะทั้งปวงสิ้นไปแล้ว บัดนี้ ภพใหม่มิได้มีอีก ข้าแต่พระมหาวีรเจ้า หม่อมฉันมีญาณ ในอรรถะ ธรรมะ นิรุตติ และปฏิภาณเกิดขึ้น แล้วในสำนักของพระองค์ ดิฉันเผากิเลสทั้งหลายแล้ว. . .คำสอน ของพระพุทธเจ้าดิฉันได้ทำเสร็จแล้ว. ทราบว่า ท่านพระอุปปลทายิกาภิกษุณีได้กล่าวคาถาเหล่านี้เฉพาะ พระพักตร์พระผู้มีพระภาคเจ้า ด้วยประการฉะนี้แล. จบอุปปลทายิกาเถรีอปทาน สิงคาลมาตาเถรีอปทานที่ ๔ (๓๕) ว่าด้วยบุพจริยาของพระสิงคาลมาตาเถรี [๑๗๔] ในกัปที่หนึ่งแสนแต่ภัทรกัปนี้ พระพิชิตมารผู้เป็นนายกของโลก พระนามว่า ปทุมุตตระ ทรงรู้จบธรรมทั้งปวงเสด็จอุบัติขึ้นแล้ว ครั้งนั้นดิฉันเกิดในสกุลอำมาตย์ที่รุ่งเรือง ด้วยรัตนะต่าง ๆ เป็นตระกูลมั่งคั่ง เจริญ มีทรัพย์ มาก ในพระนครหังสวดี
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka