Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 72 หน้าที่ 687

เล่ม มมร. 72 หน้า 687 ข้อ 176
ได้เข้าเฝ้าพระพุทธวิปัสสีผู้มีความเพียร มาก เป็นนายกของโลก ได้ฟังธรรมแล้วถึงพระ องค์เป็นสรณะ สำรวมอยู่ในศีล เมื่อพระผู้มีพระภาคเจ้า พระองค์นั้น ผู้มีพระคุณสูงสุดกว่านรชน ปรินิพ- พานแล้ว ดิฉันได้เอาฉัตรทองบูชาไว้ ณ เบื้องบน แห่งพระสถูปที่บรรจุพระธาตุ ดิฉันเป็นผู้มีจาคะอันสละแล้ว มีศีลจน ตลอดชีวิต เคลื่อนจากอัตภาพนั้น ละร่างกาย มนุษย์แล้ว ได้ไปสู่ภพดาวดึงส์ ครั้งนั้น ดิฉันครอบงำเทพธิดาทั้งหมด ด้วยฐานะ ๑๐ ประการ คือ ด้วยรูป เสียง กลิ่น รส โผฏฐัพพะ อายุ วรรณะ สุข ยศ และ ความเป็นอธิบดี รุ่งโรจน์ปรากฏอยู่ ในภพหลัง ครั้งนี้ ดิฉันเกิดในพระนครกบิลพัสดุ์ เป็นธิดา ของศากยราช พระนามว่าเขมกะ มีนามปรากฏว่า นันทา ประชุมชนกล่าวว่า ดิฉันเป็นผู้หนึ่งซึ่งมี ความถึงพร้อมด้วยรูปงาม น่าชม เมื่อดิฉันเติบโต เป็นสาว (รู้จัก) ตกแต่งรูปและผิวพรรณ พวกศากยราชมีความวิวาทกันมากเพราะ ตัวดิฉัน ครั้งนั้น พระธิดาของดิฉัน กล่าวว่า พวกศากยราชอย่าฉิบหายเสียเลย ถึงให้ดิฉันบวช เสีย
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka