พระไตรปิฎก

ดูก่อนพราหมณ์ ท่านกลัวอะไร จึงลง น้ำเสมอ มีตัวสั่น รู้สึกหนาวมาก ดูก่อนนางปุณณิกาผู้เจริญ ท่านรู้จักสอบ ถามข้าพเจ้าผู้ทำกุศลกรรม กำจัดบาปกรรม (ดิฉันกล่าวว่า) บุคคลใดเป็นผู้ใหญ่ก็ตาม เป็น เด็กก็ตาม ทำบาปกรรม บุคคลนั้น จะพ้นจาก บาปกรรม เพราะความอาบน้ำได้หรือ. เมื่อพราหมณ์นั้นกลับขึ้นมา ดิฉันได้ บอกซึ่งบทอันประกอบด้วยธรรมและอรรถ พราหมณ์ได้ฟังธรรมบทนั้นแล้ว มีความสลดใจ บวชแล้วได้เป็นพระอรหันต์ เพราะดิฉันเกิดในสกุลทาสี ยังทาสทาสี ๙๙ คนให้ครบ ๑๐๐ คน เจ้านายนั้นจึงตั้งชื่อให้ ดิฉันว่าปุณณา และปลดดิฉันให้เป็นไท ดิฉันให้เศรษฐีอนุโมทนาบุญนั้นแล้ว ออกบวชเป็นภิกษุณี โดยกาลไม่นานนักก็ได้บรรลุ พระอรหัต. ข้าแต่พระมหามุนี หม่อมฉันเป็นผู้มี ความชำนาญในฤทธิ์ ในทิพโสตธาตุ และใน เจโตปริยญาณ รู้ปุพเพนิวาสญาณและทิพยจักษุ อันหมดจดวิเศษ มีอาสวะทั้งปวงสิ้นไปแล้ว บัดนี้ ภพใหม่มิได้มีอีก