[๑๙๓] บุคคลใดเป็นผู้ใหญ่ก็ตาม เป็นเด็กก็ตาม ทำบาปกรรมไว้

บุคคลนั้น ๆ จะพ้นจากบาปกรรมได้ เพราะการอาบน้ำ’

[๑๙๔] เมื่อพราหมณ์นั้นขึ้นจากน้ำมา

หม่อมฉันได้บอกบทที่ประกอบด้วยเหตุและผล

พราหมณ์ได้ฟังบทแห่งธรรมนั้นแล้ว

มีความสลดใจ ออกบวชแล้วได้เป็นพระอรหันต์

[๑๙๕] เพราะหม่อมฉันเกิดในตระกูลทาสี

ครบจำนวนทาสี ๑๐๐ คนพอดี

เจ้านายจึงตั้งชื่อให้หม่อมฉันว่า ปุณณา

และปลดหม่อมฉัน(จากทาส)ให้เป็นไท

[๑๙๖] แต่นั้นหม่อมฉันอนุโมทนาเศรษฐีแล้ว

บวชเป็นบรรพชิต โดยกาลไม่นานนักก็ได้บรรลุอรหัตตผล

[๑๙๗] ข้าแต่พระมหามุนี หม่อมฉันเป็นผู้มีความชำนาญในฤทธิ์

ในทิพพโสตธาตุและในเจโตปริยญาณ

[๑๙๘] รู้ปุพเพนิวาสานุสสติญาณ

ทิพยจักษุหม่อมฉันชำระให้หมดจดแล้ว

อาสวะทั้งปวงสิ้นไปแล้ว

บัดนี้ ภพใหม่ไม่มีอีก

[๑๙๙] อัตถปฏิสัมภิทาญาณ ธัมมปฏิสัมภิทาญาณ

นิรุตติปฏิสัมภิทาญาณ และปฏิภาณปฏิสัมภิทาญาณ

ของหม่อมฉัน บริสุทธิ์ ไม่มีมลทิน

เพราะอำนาจของพระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐสุด

[๒๐๐] หม่อมฉันมีปัญญามากเพราะการเจริญภาวนา

มีสุตะมากเพราะการเรียนรู้

เกิดในตระกูลต่ำเพราะมีมานะจัด

แต่กุศลกรรมมิได้วิบัติไปเลย