พระไตรปิฎก

๑เสลาเถรีอปทานที่ ๑๐ (๔๐) ว่าด้วยบุพจริยาของพระเสลาเถรี [๑๘๐] ในภัทรกัปนี้ พระพุทธเจ้าพระ- นามว่ากัสสปะ ผู้เป็นพงศ์พันธุ์แห่งพราหมณ์ มี ยศมากประเสริฐกว่าพวกบัณฑิต เสด็จอุบัติขึ้น แล้ว ครั้งนั้น ดิฉันเกิดในสกุลอุบาสก ใน พระนครสาวัตถีอันประเสริฐ เห็นพระพิชิตมาร ผู้ประเสริฐพระองค์นั้น และฟังธรรมเทศนาแล้ว ถึงพระองค์ผู้มีเพียรเป็นสรณะ แล้ว สมาทานศีลทั้งหลาย ครั้งหนึ่ง พระมหาวีรเจ้า พระองค์นั้น ผู้องอาจกว่านรชน ทรงประกาศ อภิสัมโพธิญาณของพระองค์ในสมาคมแห่งมหา- ชนว่า เรามีจักษุ ญาณ ปัญญา วิชชาและ แสงสว่าง ในธรรมที่เราไม่เคยได้ฟังมาในกาล ก่อน และในอริยสัจมีทุกขอริยสัจเป็นต้น ดิฉัน ได้ฟังธรรมนั้นแล้ว เล่าเรียนแล้วสอบถามภิกษุ ทั้งหลาย ด้วยกุศลกรรมที่ได้ทำแล้วนั้น และด้วย การตั้งเจตน์จำนงไว้ ดิฉันละร่างกายมนุษย์แล้ว ๑. ม. เปสลา