Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 73 หน้าที่ 7

เล่ม มมร. 73 หน้า 7 ข้อ 1
นาค สุบรรณ หรือแม้ กินนร พร้อมทั้งเทวดา คนธรรพ์ มนุษย์ และ รากษส พากันชมพระองค์ เหมือนชมดวงจันทร์ที่ขึ้นโคจรในท้องนภากาศ. พรหมชั้นอาภัสสระ ชั้นสุภกิณหะ ชั้นเวหัปผละ และชั้นอกนิฏฐะ พากันทรงผ้าขาวสะอาด ยืนประคอง อัญชลีโปรยดอกมณฑารพ ๕ สี ผสมจุรณจันทน์โบก ผ้า ณ พื้นอัมพรในครั้งนั้น โดยเปล่งอุทานว่า โอ ! พระชินเจ้าผู้อนุเคราะห์ด้วยประโยชน์เกื้อกูลแก่โลก. พระองค์เป็นพระศาสดา เป็นยอด เป็นธง เป็นหลัก เป็นที่พัก ที่พึ่งพาอาศัย เป็นประทีป ของ สัตว์ทั้งหลาย เป็นผู้สูงสุดแห่งสัตว์สองเท้า. เทวดาผู้มีมหิทธิฤทธิ์ในหมื่นโลกธาตุ ต่างยินดี ร่าเริง บันเทิงใจ พากันห้อมล้อมนมัสการ. เทพบุตร เทพธิดา เลื่อมใส มีใจยินดีแล้วก็พา กันบูชาพระนราสภ ด้วยดอกไม้ ๕ สี. หมู่เทพเห็นพระองค์ก็เลื่อมใส มีใจยินดีพากัน บูชาพระนราสภ ด้วยดอกไม้ ๕ สี. โอ ๑ ความอัศจรรย์ในโลก ไม่เคยมี น่าขนลุก ขนชัน ความอัศจรรย์น่าขนลุกขนชันเช่นนี้ เราไม่ เคยเห็น. เทวดาเหล่านั้น นั่งอยู่ในภพของตนๆ เห็น อัศจรรย์ในท้องฟ้า ก็พากันยินดี ร่าเริงใหญ่.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka