พระไตรปิฎก

ภิกษุเหล่านั้น มีมรรยาทงาม ไม่ไอ ไม่จาม มี ความเคารพ มีความยำเกรง เข้าเฝ้าพระสัมพุทธเจ้า ครั้นเฝ้าแล้ว ก็ดูพระสยัมภูผู้นำโลก เหมือนดวง อาทิตย์อุทัยในนภากาศ เหมือนดวงจันทร์ในท้องฟ้า เห็นพระผู้นำโลก เหมือนต้นประทีปที่ลุกโพลง เหมือน สายฟ้าแลบในท้องฟ้า เหมือนดวงอาทิตย์เวลาเที่ยงวัน. ภิกษุหมดทั้ง ๕๐๐ รูป เห็นพระผู้นำโลก ผ่อง ใสเหมือนห้วงน้ำ เหมือนดอกปทุมที่บานงาม ต่างยินดี ร่าเริงบันเทิงใจ พากันประคองอัญชลีหมอบนมัสการ ณ ลักษณะจักรของพระศาสดา. ท่านพระสารีบุตร ผู้มีปัญญามาก ผู้เสมือนแม้น ดอกหงอนไก่ ผู้ฉลาดในสมาธิและฌาน ถวายบังคม พระผู้นำโลก. ท่านพระโมคคัลลานะ ผู้มีฤทธิ์มาก ไม่มีเสมอ ด้วยกำลังแห่งฤทธิ์ ผู้เสมือนแม้นดอกบัวขาบ เหมือนเมฆฤดูฝนที่คำราม แม้ท่านพระมหากัสสปเถระ ที่พระศาสดาทรง ยกย่อง ชมเชยสถาปนาว่า เป็นเอตทัคคะ ทางธุดงค์ คุณ ก็เหมือนกับทองผุดขึ้น. ท่านพระอนุรุทธะ เจ้าคณะใหญ่ เป็นผู้เลิศกว่า ภิกษุผู้มีทิพยจักษุ พระญาติผู้ประเสริฐ ของพระผู้มี พระภาคเจ้า ก็ยืนอยู่ไม่ไกล.