Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 73 หน้าที่ 255

เล่ม มมร. 73 หน้า 255 ข้อ 2
๑. วงศ์พระทีปังกรพุทธเจ้าที่ ๑ ว่าด้วยพระประวัติของพระทีปังกรพุทธเจ้า พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสเล่าเรื่องอดีตแก่พระสารีบุตรว่า [๒] เมื่อสี่อสงไขยแสนกัป มีนครชื่อ อมรนคร น่าชมชื่นรื่นรมย์. ไม่ว่างเว้นจากเสียง ๑๐ เสียง พรั่งพร้อมด้วย ข้าวน้ำ มีเสียงข้าง เสียงม้า เสียงกลอง เสียงสังข์ เสียงรถ. เสียงอึกทึกด้วยเสียงร้องเชิญบริโภคอาหารว่าเชิญ กินข้าว เชิญดื่มน้ำ เป็นนครเพียบพร้อมด้วยองค์ ประกอบทุกอย่าง ประกอบด้วยการงานทุกอย่าง. สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ คลาคล่ำ ด้วยชนต่างๆ มั่งคั่ง เป็นที่อยู่ของคนมีบุญ เหมือนเทพนคร. ในนครอมรวดี มีพราหมณ์ชื่อสุเมธมีกองทรัพย์ หลายโกฏิ มีทรัพย์และข้าวเปลือกเป็นอันมาก. เป็นผู้คงแก่เรียน ทรงมนต์ จบไตรเพทถึงฝั่ง [สำเร็จ] ในลักขณศาสตร์ อิติหาสศาสตร์ ในศาสนา ของตน. ครั้งนั้น เรานั่งอยู่ในที่ลับ จึงคิดอย่างนี้ว่า ขึ้น ชื่อว่าการเกิดอีก ความแตกสลายแห่งสรีระ เป็น ทุกข์ ถูกชราย่ำยีหลงตายก็เป็นทุกข์.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka