Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 73 หน้าที่ 260

เล่ม มมร. 73 หน้า 260 ข้อ 2
เรายินดีประหลาดใจแล้ว ก็ยืนคิด ณ ที่ตรงนั้น ว่า จำเราจักปลูกพืชในพระพุทธเจ้าพระองค์นี้ ขณะ อย่าได้ล่วงไปเปล่าเลย. จึงกล่าวว่า ผิว่า พวกท่านแผ้วถางเพื่อพระพุทธ- เจ้า ก็ขอพวกท่านจงให้โอกาสแห่งหนึ่งแก่เรา ถึงเรา ก็จักแผ้วถางหนทาง. คนเหล่านั้น ได้ให้โอกาสทั้งหลายแก่เรา เพื่อ แผ้วถางทางในขณะนั้น. เมื่อโอกาสของเรายังไม่เสร็จ พระชินเจ้าทีปังกร มหามุนี ก็เสด็จพุทธดำเนินทาง พร้อมด้วยภิกษุสี่แสน รูป ผู้มีอภิญญา ผู้คงที่ เป็นขีณาสพ ไร้มลทิน. การรับเสด็จก็ดำเนินไป กลองเป็นอันมากก็ ประโคมขึ้นเอง มนุษย์และเทวดาทั้งหลาย ก็ปลื้มปรา- โมช แซ่ซ้องสาธุการ. พวกเทวดาก็เห็นพวกมนุษย์ พวกมนุษย์ก็เห็น พวกเทวดา แม้ทั้งสองพวกก็ประคองอัญชลีตามเสด็จ พระตถาคต. พวกเทวดาก็บรรเลงด้วยดนตรีของทิพย์ พวก มนุษย์ก็บรรเลงด้วยดนตรีของมนุษย์ แม้ทั้งสองพวก ก็บรรเลงตามเสด็จพระตถาคต. ในอากาศ พวกเทวดาเหล่าเดินหน ก็โปรยดอก มณฑารพ ดอกปทุม ดอกปาริฉัตตกะของทิพย์ ตลอด ทิศานุทิศ.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka