พระไตรปิฎก

พวกเราทั้งหมด ผิว่า พ้นพระชินเจ้าพระองค์นี้ ไป ในอนาคตกาล ก็จักอยู่ต่อหน้าท่านผู้นี้ ฉันนั้น. พระทีปังกร ผู้รู้โลก ผู้ทรงรับของบูชา ทรง ประกาศกรรมของเราแล้ว ก็ทรงยกพระบาทเบื้องขวา. พระพุทธชิโนรสทุกองค์ซึ่งอยู่ ณ ที่นั้น ก็ได้ทำ ประทักษิณเรา พวกเทวดา มนุษย์ อสูร ยักษ์ก็ไหว้ แล้ว ต่างหลีกไป. เมื่อพระผู้นำโลกพร้อมทั้งพระสงฆ์ลับสายตาเรา ไปแล้ว เราก็ลุกจากที่นอน นั่งขัดสมาธิในทันที. เราประสบสุขโดยสุข บันเทิงใจโดยความปราโมช ผ่องใสยิ่งโดยปีติ นั่งขัดสมาธิในขณะนั้น. เรานั่งขัดสมาธิแล้ว ก็คิดอย่างนี้ในขณะนั้นว่า เราชำนาญในฌาน ถึงฝั่งอภิญญา ฤาษีทั้งหลายในหมื่น โลกธาตุ ที่เสมอเราไม่มี ไม่มีผู้เสมอในอิทธิธรรม ทั้งหลาย เราก็ได้ความสุขเช่นนี้. ในการนั่งขัดสมาธิของเรา เทวดาที่สถิตอยู่ใน หมื่นโลกธาตุ ก็ส่งเสียงเอิกเกริกอึงมี่ว่า เราเป็นพระ- พุทธเจ้าแน่. นิมิตเหล่าใดปรากฏแก่พระโพธิสัตว์ทั้งหลายแต่ ก่อนในการนั่งขัดสมาธิ นิมิตเหล่านั้นก็ปรากฏแล้วใน วันนี้.