พระไตรปิฎก

ในอภิสมัยครั้งแรก พระพุทธเจ้าทรงยังเทวดา และมนุษย์ให้ตรัสรู้ร้อยโกฏิ ในอภิสมัยครั้งที่สอง พระโลกนาถ ทรงยังเทวดาและมนุษย์ให้ตรัสรู้เก้าสิบ โกฏิ. ในสมัยใด พระพุทธเจ้าทรงแสดงธรรมในภพ เทวดา โปรดเทวดาเก้าหมื่นโกฏิ สมัยนั้น เป็นอภิ- สมัยครั้งที่สาม. สาวกสันนิบาตของพระทีปังกรศาสดา มี ๓ ครั้ง ครั้งที่ ๑ ประชุมสาวกแสนโกฏิ. เมื่อพระชินเจ้า ประทับสงัด ณ ภูเขานารทกูฏ อีก ภิกษุร้อยโกฏิเป็นพระขีณาสพปราศจากมลทิน ก็ ประชุมกัน สมัยใด พระมหาวีระมหามุนีทรงปวารณาพรรษา พร้อมด้วยภิกษุเก้าหมื่นโกฏิ ณ ภูเขาสุทัสสนะ. สมัยนั้น เราเป็นชฎิลมีตบะสูง จงฝั่งอภิญญา ๕ จาริกไปในอากาศ. ธรรมาภิสมัยการตรัสรู้ธรรม ได้มีแก่เทวดาและ มนุษย์หนึ่งหมื่น สองหมื่น ไม่นับการตรัสรู้โดยจำนวน หนึ่งคน สองคน. ศาสนาของพระผู้มีพระภาคเจ้าทีปังกร อันบริ- สุทธิ์ดีแล้ว แผ่ไปกว้างขวาง คนเป็นอันมากรูสำเร็จ แล้ว เจริญแล้วในครั้งนั้น. ภิกษุสี่แสนรูป มีอภิญญา ๖ มีฤทธิ์มากแวดล้อม พระทศพลทีปังกร ผู้รู้แจ้งโลก ทุกเมื่อ.