Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 73 หน้าที่ 299

เล่ม มมร. 73 หน้า 299 ข้อ 2
พระทีปังกรศาสดา ทรงมีพระนครชื่อว่ารัมมวดี พระชนกพระนามพระเจ้าสุเทวะ พระชนนีพระนาม พระนางสุเมธา. พระพิชิตมารทรงครอบครองอาคารสถานอยู่ หมื่นปี ทรงมีปราสาทอันอุดม ๓ หลัง ชื่อว่า หังสา ปราสาท โกญจาปราสาท และมยุราปราสาท. มีสนมนารี ๓ แสนนาง ล้วนประดับประดาสวย งาม พระมเหสีพระนามว่า ปทุมา พระโอรสพระนาม ว่า อุสภักขันธกุมาร. พระชินเจ้าทรงเห็นนิมิต ๔ ประการแล้ว ออก ผนวชด้วยคชยานคือ พระยาข้างต้น ทรงบำเพ็ญเพียร อยู่ ๑๐ เดือนเต็ม. ครั้นทรงบำเพ็ญเพียรแล้ว ก็ได้ตรัสรู้พระสัม- โพธิญาณ พระมหามุนีทีปังกร มหาวีรเจ้าอันพรหม ทูลอาราธนาแล้ว ทรงประกาศพระธรรมจักร ประทับ อยู่ที่นันทาราม ประทับนั่งที่ควงไม้ซึก ทรงปราบปราม เดียรถีย์. พระทีปังกรศาสดา ทรงมีพระอัครสาวก ชื่อว่า สุมังคละ และติสสะ มีพุทธอุปัฏฐาก ชื่อว่า สาคตะ. พระอัครสาวิกา ชื่อว่านันทาและสุนันทา ต้นไม้ ตรัสรู้ ของพระผู้มีพระภาคเจ้าพระองค์นั้น เรียกกัน ว่าต้นเลียบ.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka