Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 73 หน้าที่ 300

เล่ม มมร. 73 หน้า 300 ข้อ 2
พระทีปังกรมหามุนี สูง ๘๐ ศอก สง่างาม เหมือนต้นไม่ประจำทวีป เหมือนต้นพระยาสาละออก ดอกบานเต็มต้น. พระผู้แสวงคุณยิ่งใหญ่พระองค์นั้น มีพระชน- มายุแสนปี พระองค์พระชนม์ยืนถึงเพียงนั้น จึงทรง ยังหมู่ชนเป็นอันมากให้ข้ามโอฆสงสารแล้ว ก็เสด็จ ดับขันธ์ปรินิพพาน ทั้งพระสาวก เหมือนกองไฟลุก โพลงแล้วก็ดับไป. พระวรฤทธิ์ด้วย พระยศด้วย จักรรัตนะที่พระ ยุคลบาทด้วย ทั้งนั้นก็อันตรธานไปสิ้น สังขารทุกอย่าง ก็ว่างเปล่า แน่แท้. พระทีปังกรชินศาสดา เสด็จนิพพาน ณ นันทา- ราม พระสถูปของพระชินเจ้าพระองค์นั้น ที่นันทาราม สูง ๓๖ โยชน์. พระสถูปบรรจุบาตร จีวร บริขารและเครื่อง บริโภคของพระศาสดาประดิษฐานอยู่ที่โคนโพธิพฤกษ์ ในกาลนั้นสูง ๓ โยชน์. แก้อรรถ บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า สุเทโว นาม ขตฺติโย ความว่า พระ- องค์มีพระชนกพระนามว่า พระเจ้าสุเทวะ. บทว่า ชนิกา ได้แก่ พระชนนี. บทว่า ปิปฺผลิ ได้แก่ ต้นเลียบหรือต้นมะกอกเป็นต้นไม้เป็นที่ตรัสรู้. บทว่า อสีติหตฺถมุพฺเพโธ แปลว่าพระองค์สูง ๘๐ ศอก. บทว่า ทีปรุกฺโขว ความว่า
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka