พระไตรปิฎก

ให้พระผู้มีพระภาคเจ้าเสวยแล้ว จบอนุโมทนา ทรงทูลขอว่า ข้าแต่พระองค์ ผู้เจริญ พระองค์เมื่อจะทรงทำการสงเคราะห์มหาชน ขอโปรดประทับอยู่ในนคร นี้นี่แหละตลอดไตรมาส ได้ทรงถวายอสทิสทานแก่ภิกษุสงฆ์มีพระพุทธเจ้าเป็น ประธาน เป็นนิตย์ ตลอดไตรมาส. ครั้งนั้น พระศาสดาทรงพยากรณ์พระโพธิสัตว์ว่าจักเป็นพระพุทธ- เจ้าพระนามว่า โคตมะ ในอนาคตกาล แล้วทรงแสดงธรรมแก่พระองค์ ท้าวเธอทรงสดับธรรมกถาของพระศาสดาแล้ว ทรงมอบราชสมบัติ ออกทรง ผนวช ทรงเล่าเรียนพระไตรปิฎก ทำสมาบัติ ๘ และอภิญญา ๕ ให้เกิดแล้ว มีฌานไม่เสื่อม ก็บังเกิดในพรหมโลก ด้วยเหตุนั้น จึงตรัสว่า สมัยนั้น เราเป็นกษัตริย์นามว่าวิชิตาวี เป็นใหญ่ เหนือปฐพี มีสมุทรสาครเป็นที่สุด. เรายังพระขีณาสพ ผู้ไร้มลทิน ผู้แสวงคุณอันยิ่ง ใหญ่แสนโกฏิ พร้อมด้วยพระผู้ทรงเป็นนาถะเลิศแห่ง โลก ให้อิ่มหนำด้วยข้าวนำอันประณีต. พระโกณฑัญญพุทธเจ้า ผู้นำโลก แม้พระองค์ นั้น ก็ทรงพยากรณ์เราว่า จักเป็นพระพุทธเจ้าผู้มีคุณ ที่ประมาณมิได้ในโลก ในกัปต่อจากกัปนี้. พระตถาคต จักออกทรงผนวช จากกรุงกบิล- พัสดุ์อันรื่นรมย์ ทรงกระทำความเพียร คือ กระทำ ทุกกรกิริยา. พระตถาคต จักประทับนั่งที่โคนต้นอชปาลนิ- โครธ รับมธุปายาส ณ ที่นั้น แล้วเสด็จไปสู่ฝั่งแห่ง แม่น้ำเนรัญชรา.