[๑] ครั้งนั้น ชนเหล่านั้นทูลนิมนต์พุทธเจ้าพระนามว่าทีปังกร

ทรงเป็นผู้นำสัตว์โลกพร้อมทั้งภิกษุสงฆ์ให้เสวยและฉันแล้ว

ได้ถึงพระศาสดาพระนามว่าทีปังกรพระองค์นั้นเป็นสรณะ

[๒] พระตถาคตให้คนบางคนตั้งอยู่ในสรณคมน์

ให้คนบางคนตั้งอยู่ในศีล ๕ ให้คนบางคนตั้งอยู่ในศีล ๑๐

[๓] ทรงประทานสามัญผล๑ ๔ อันสูงสุดให้แก่คนบางคน

ทรงประทานธรรมที่ไม่มีธรรมอย่างอื่นเสมอเหมือน

คือปฏิสัมภิทาให้แก่คนบางคน

[๔] พระตถาคตผู้องอาจกว่านรชน

ทรงประทานสมาบัติที่ประเสริฐ ๘ ประการ๒ให้แก่คนบางคน

ทรงประทานวิชชา ๓ อภิญญา ๖ ให้แก่คนบางคน

[๕] พระมหามุนีย่อมตรัสสอนหมู่ชนตามลำดับนั้น

เพราะเหตุนั้นศาสนาของพระโลกนาถ

จึงแผ่ไปอย่างกว้างขวาง

[๖] พระศาสดาพระนามว่าทีปังกร

ผู้ทรงมีพระหนุใหญ่ และพระวรกายงดงาม

ทรงช่วยหมู่ชนให้ข้ามพ้นได้เป็นจำนวนมาก

ทรงปลดเปลื้องจากทุคติ

๑ สามัญผล ๔ คือ โสดาปัตติผล สกทาคามิผล อนาคามิผล อรหัตตผล (ที.ปา. (แปล) ๑๑/๓๑๑/๒๘๗)
๒ ดูเทียบ ขุ.ป. (แปล) ๓๑/๖๐/๖๙