Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 73 หน้าที่ 391

เล่ม มมร. 73 หน้า 391 ข้อ 6
พระอัครสาวิกา ชื่อว่า พระภัททา และพระสุ- ภัททา พระพุทธเจ้า ผู้ไม่มีผู้เสมอพระองค์นั้น ตรัสรู้ ณ โคนโพธิพฤกษ์ ชื่อต้นนาคะ. อัครอุปัฏฐา ชื่อว่า ปทุมะ และ กุญชระ อัครอุ- ปัฏฐายิกา ชื่อว่า ปาลา และอุปปาลา. พระพุทธเจ้าพระองค์นั้น โดยส่วนสูง ทรงสูง ๘๐ ศอก ทรงส่งพระรัศมีไปทุกทิศเหมือนดวงอาทิตย์ อุทัย. เปลวพระรัศมีบังเกิดในพระสรีระ ของพระองค์ ยอดเยี่ยม แผ่ไปโยชน์หนึ่งโดยรอบ ทั้งกลางคืนกลาง วัน . ในยุคนั้น มนุษย์มีอายุหกหมื่นปี พระพุทธเจ้า พระองค์นั้น ทรงมีพระชนม์เพียงนั้น จึงทรงยัง หมู่ชนเป็นอันมากให้ข้ามโอฆสงสาร. พระเรวตพุทธเจ้า ทรงแสดงกำลังของพระพุทธ- เจ้า ทรงประกาศอมตธรรมในโลก หมดเชื้อก็ดับ ขันธปรินิพพาน เหมือนไฟสิ้นเชื้อก็ดับไปฉะนั้น. พระวรกายดังรัตนะนั้นด้วย พระธรรมไม่มีธรรม อื่นเทียบได้นั้นด้วย ทั้งนั้นก็อันตรธานไปสิ้น สังขาร ทั้งปวงก็ว่างเปล่า แน่แท้. ๑. ม. ชื่อว่า สิริมา และยสว.ตี
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka