พระไตรปิฎก

ชาววัดทั้งหลาย รวบรวมรายได้ในชนบทมาจัด ปัจจัย ที่นอน ที่นั่ง สำหรับพระภิกษุสงฆ์. แม้พระพุทธเจ้า ผู้เป็นใหญ่ในหมื่นโลกธาตุ พระองค์นั้น ก็ทรงพยากรณ์เราว่า ท่านผู้นี้จักเป็น พระพุทธเจ้า ในที่สุดสามหมื่นกัป. พระตถาคตตั้งความเพียร ฯ ล ฯ จักอยู่ต่อหน้า ของท่านผู้นี้. เราฟังพระดำรัสของพระองค์แล้ว ก็ยิ่งร่าเริงใจ อธิษฐานข้อวัตรยิ่งยวดขึ้นไป เพื่อบำเพ็ญบารมี ๑๐ ให้ บริบูรณ์. เราเล่าเรียนพระสูตร พระวินัย และนวังคสัตถุ- ศาสน์ทั้งหมด ยังพระศาสนาของพระชินเจ้าให้งาม. เราอยู่อย่างไม่ประมาทในพระศาสนานั้น เจริญ พรหมวิหารภาวนา ถึงฝั่งแห่งอภิญญาแล้ว ไปสู่ พรหมโลก. แก้อรรถ บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า จตุทีปมฺหิ ความว่า แห่งมหาทวีป ๔ ที่มี ทวีป [น้อย.] เป็นบริวาร. บทว่า อนฺตลิกฺขจโร ความว่า ทำจักรรัตนะไว้ข้าง หน้าท่องเที่ยวไปในอากาศ. บทว่า รตเน สตฺต ได้แก่ รัตนะ ๗ มีหัตถิรัตนะ เป็นต้น. บทว่า อุตฺตเม ก็คือ อุตฺตมานิ เเปลว่า อุดม อีกนัยหนึ่ง พึงเห็น อรรถว่าอุตฺตเม พุทฺเธ แปลว่าในพระพุทธเจ้า ผู้อุดม. บทว่า นิยฺยาตยิตฺวาน