พระไตรปิฎก

ร้อยโกฏิ เก้าสิบโกฏิ และแปดสิบโกฏิเป็นสันนิบาต- ประชุมพระสาวก ผู้ไร้มลทิน. สมัยนั้น เราเป็นดาบสชื่อมังคละ มีเดชสูง อัน ใคร ๆ พบได้ยาก ตั้งมั่นด้วยกำลังแห่งอภิญญา. เรานำผลชมพูมาจากต้นชมพู ถวายแด่พระ- สิทธัตถพุทธเจ้า พระสัมพุทธเจ้าทรงรับแล้ว ตรัส พระดำรัสดังนี้ว่า ท่านทั้งหลาย จงดูชฏิลดาบสผู้มีตบะสูงผู้นี้ เก้า สิบสี่กัปนับแต่กัปนี้ ท่านผู้นี้จักเป็นพระพุทธเจ้า. พระตถาคตออกอภิเนษกรมณ์จากกรุงกบิลพัสดุ์ อันน่ารื่นรมย์ ตั้งความเพียรทำทุกกรกิริยา. พระตถาคตประทับนั่ง ณ โคนต้นอชปาลนิโครธ ทรงรับข้าวมธุปายาส ณ ที่นั้นแล้ว เสด็จไปยังแม่น้ำ เนรัญชรา. พระชินเจ้าพระองค์นั้น เสวยข้าวมธุปายาสที่ริม ฝั่งแม่น้ำเนรัญชรา เสด็จดำเนินไปตามทางอันดีที่เขา จัดแต่งไว้ ไปที่โคนโพธิพฤกษ์. แต่นั้น พระผู้มีพระยศยิ่งใหญ่ ทรงทำประทัก- ษิณโพธิมัณฑสถาน จักตรัสรู้ ณ โคนโพธิพฤกษ์ชื่อต้น อัสสัตถะ. ท่านผู้นี้ จักมีพระชนนี พระนามว่า พระนาง มายา พระชนกพระนามว่า พระเจ้าสุทโธทนะ ท่าน ผู้นี้จักมีพระนามว่า โคตมะ.