นั้นทรงบำเพ็ญศีล ๕ ให้บริบูรณ์. แต่นั้นฝนก็ตกทั่วแคว้นกาลิงคะ. ภัย
๓ ประการก็สงบ. แคว้นก็ได้เป็นแดนเกษม หาภิกษาได้ง่าย. พระโพธิสัตว์
ทรงบำเพ็ญบุญมีทานเป็นต้น ตลอดพระชนมายุ พร้อมด้วยบริษัทก็ไป
อุบัติในเมืองสวรรค์.
หญิงงามเมืองเป็นต้นในครั้งนั้น ได้เป็นอุบลวรรณาเป็นต้นในครั้ง
นี้. สมดังที่พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสไว้ว่า :-
หญิงงามเมืองคืออุบลวรรณา คนเฝ้า
ประตู คือ ปุณณะ พนักงานรังวัด ค้อ
กัจจานะ พนักงานภาษีอากร คือ โกลิตะ
เศรษฐี คือ สารีบุตร สารถี คือ อนุรุทธะ
พราหมณ์ คือ กัสสปเถระ อุปราช คือ
นันทบัณฑิต พระมเหสี คือ มารดาพระราหุล
พระชนนี คือ พระมหามายาเทวี พระโพธิ-
สัตว์ผู้เป็นราชาในแคว้นกุรุ คือเราตถาคต
พวกท่านจงทรงจำชาดกไว้ด้วยประการฉะนี้.
แม้ในที่นี้ ธรรมที่เหลือมีเนกขัมมบารมีเป็นต้น พึงเจาะจงลงไป
โดยนัยที่กล่าวแล้วนั่นแล.
จบ อรรถกถากุรุธรรมจริยาที่ ๓