พระไตรปิฎก

๘. สิวิราชจริยา ว่าด้วยจริยาวัตรของพระเจ้าสีวิราช [๘] ในกาลเมื่อเราเป็นกษัตริย์พระนามว่าสิวิ อยู่ ในพระนครอันมีนามว่าอริฏฐะ เรานั่งอยู่ใน ปราสาทอันประเสริฐ ได้ดำริอย่างนี้ว่า ทาน ที่มนุษย์ฟังให้อย่างใดอย่างหนึ่ง ที่เราไม่ได้ให้ แล้วไม่มี แม้ผู้ใดพึงขอจักษุกะเรา เราก็พึงให้ ไม่หวั่นใจเลย ท้าวสักกะผู้เป็นใหญ่กว่าทวย- เทพ ทรงทราบความดำริของเราแล้ว ประทับ- นั่งในเทพบริษัท ได้ตรัสพระดำรัสนี้ว่า พระเจ้า สิวิผู้มีฤทธิ์มาก ประทับนั่งในปราสาทอันประ- เสริฐ พระองค์ทรงดำริถึงทานต่าง ๆ ไม่ทรง เห็นสิ่งที่ยังมิได้ให้ ข้อนั้นจะเป็นจริงหรือไม่ หนอ ผิฉะนั้น เราจักทดลองพระองค์ดู ท่าน ทั้งหลายพึงคอยอยู่สักครู่หนึ่ง เพียงเรารู้น้ำใจ ของพระเจ้าสิวิเท่านั้น ท้าวสักกะจึงทรงแปลง- เพศเป็นคนตาบอด มีกายสั่น ศีรษะหงอก หนังหย่อน กระสับกระส่ายเพราะชรา เข้าไป