พระไตรปิฎก

เฝ้าพระราชาในกาลนั้น อินทพราหมณ์นั้นประ- คองพระพาหาเบื้องซ้ายขวา ประนมกรอัญชลี เหนือเศียร ได้กล่าวคำนี้ว่า ข้าแต่พระมหา- ราชาผู้ทรงธรรม ทรงปกครองรัฐให้เจริญ ข้า- พระองค์จงขอกะพระองค์ เกียรติคุณคือความ ยินดีในทานของพระองค์ ขจรไปในเทวดา และมนุษย์ หน่วยตาแม้ทั้งสองของข้าพระองค์ บอดเสียแล้ว ขอจงพระราชทานพระเนตรข้าง หนึ่งแก่ข้าพระองค์เถิด แม้พระองค์จักทรงยัง อัตภาพให้เป็นไปด้วยพระเนตรข้างหนึ่ง เรา ได้ฟังคำของพราหมณ์แก่นั้นแล้ว ทั้งดีใจและ สลดใจประคองอัญชลี มีปีติและปราโมทย์ ได้กล่าวคำนี้ว่า เราคิดแล้วลงจากปราสาทมา ถึงที่นี้บัดนี้เอง ท่านรู้จิตของเราแล้ว มาขอ นัยน์ตา โอ ความปรารถนาของเราสำเร็จแล้ว ความดำริของเราบริบูรณ์แล้ว วันนี้ เราจักให้ ทานอันประเสริฐ ซึ่งเราไม่เคยให้ แก่ยาจก มานี่แน่ะหมอสิวิกะ จงขมีขมัน อย่าชักช้า